Szerokim kręgom publiczności Internet znany jest przede wszystkim z prasowych anonsów dotyczących łatwości w dostępie do materiałów o treściach pornograficznych. Rzeczywiście, dostęp do treści tego typu jest stosunkowo prosty, jednak związki Internetu z szeroko pojmowaną erotyką są znacznie głębsze i wynikają ze znanego faktu erotyzacji wprowadzanych technologii [TSANG 2001:432].

Podnoszony był już wstępnie problem cyberseksu, natomiast warty odnotowania jest fakt silnej eksploracji Sieci przez mniejszości seksulane [WAKEFORD 2001:403]. W ich przypadku główną przyczyną zainteresowania Siecią jest chęć nawiązywania kontaktów z innymi osobami o tej samej orientacji seksualnej, z którymi kontakt w świecie rzeczywistym byłby utrudniony oraz zapewnianie względnej dyskrecji. Internet wykorzystywany jest więc głównie jako źródło wymiany informacji oraz kanał towarzyski. Może odgrywać to rolę terapeutyczną dla osób ukrywających swe prawdziwe preferencje seksualne, a mogących za pośrednictwem Internetu anonimowo komunikować się z osobami sobie podobnymi lub dzielącymi podobne lęki i obawy [WOODLAND 2001:426]. W takim przypadku nie sposób przecenić terapeutycznego działania grup wsparcia organizowanych przez mniejszościowe wspólnoty. Kanały towarzyskie pozwalają także ludziom na odreagowanie stresu oraz czasową zamianę (switch) tożsamości (szerzej problem ten będzie omawiany w części poświęconej MUD’om).

Wbrew obiegowym opiniom, mniejszości seksualne stosunkowo rzadko propagują pornografię. Publikowanie tej ostatniej jest domeną przede wszystkim ludzi o orientacji heteroseksualnej. W przypadku mniejszości seksualnych Internet traktowany jest przede wszystkim jako kanał komunikacyjny oraz medium gdzie możliwe jest nieograniczone przedstawianie własnych poglądów [WAKEFORD 2001:408].

Z pojęciem cyberqueers łączy się także swego rodzaju technofilizm. Oczywiście nie dotyczy to wszystkich przedstawicieli tego ruchu, lecz tylko tych dla których akceptacja własnej seksualności możliwa jest dopiero po serii skomplikowanych zabiegów chirurgicznych. Do grupy tej zaliczają się przede wszystkim transseksualiści (transsexual) oraz – jeśli można tę grupę odróżniać – shemales (mężczyźni transformowani do ciała kobiecego z zachowaniem pełnej funkcjonalności męskich genitaliów). Jak można się spodziewać, transformacje tego typu możliwe są jedynie przy użyciu zaawansowanych technik farmakologicznych i chirurgicznych, co powoduje zaintersowanie się tej grupy postępami neurochirurgii oraz chirurgii plastycznej. Transseksualizm w literaturze krytycznej przedstawiany bywa często, jak przykład implementacji postmodernistycznych wartości do realnego życia i zestawiany jest z ambiwalencją w stosunku do innych znaczących dokanań naukowych, jak np. bomby atomowej [STRYKER 2001:590].

Elementami charakteryzującymi cyberqueers na tle innych grup są:

  • akceptacja Internetu jako wewnętrznego kanału informacyjnego grupy,
  • akceptacja różnorodności, odmienności i inności,
  • umiarkowanie re-kreatywne podejście do świata (zmiana tożsamości),
  • prymat świata rzeczywistego nad rzeczywistością wirtualną.

literatura BELL D., KENNEDY B. (ed.), 2001, The Cybercultures Reader, London-New York.

STRYKER S., 2001, Transsexuality. The postmodern body and/as technology, [w:] BELL D., KENNEDY B.

TSANG D., 2001, Notes on queer ’n’ asian virtual sex, [w:] BELL D., KENNEDY B.

WAKEFORD N., 2001, Cyberqueer, [w:] BELL D., KENNEDY B.

WOODLAND R., 2001, Queer spaces, Modem Boys and pagan statues. Gay/lesbian identity and the construction of cyberspace, [w:] BELL D., KENNEDY B.